Knipperende straatverlichting

Knipperende straatverlichting met John Olsen

De vraag: “John, wil je Jezus aannemen?”, blijft in zijn systeem 
hangen. Zijn antwoord is nee. Darwin en de Big Bang-theorie, dat is waarheid. Toch lijkt het wel of alles anders is op deze warme zomeravond. Stel je voor dat Jezus toch meer is dan een historisch figuur?

Al noedelsoep-etend lopen John Olsen en zijn 
vrienden verder. Ze slaan weer een hoek om en zien een lantaarnpaal met een knipperend licht. In zijn 
binnenste daagt hij God uit. Als Jezus bestaat, laat het licht dan uitgaan. En direct daarop volgt een tweede gedachte: nee, als God bestaat, laat het licht dan 
aangaan. En het allerhelderste licht begint te schijnen.

Nieuw leven

“Ik stond onder die lantaarnpaal, keek omhoog en kon niet liegen tegen mezelf. Ook al wist ik niet wat het betekende.” Letterlijk met stomheid geslagen, denkt hij: oké, Jezus is nu een deel van mijn leven.

Sterrenpracht

Vol overgave laat hij zich door zijn vriend meenemen naar een Koreaanse kerk in Amsterdam, maar hij begrijpt er niets van. John spreekt geen Koreaans. “In de simpelheid van wie ik was, wilde ik alleen Jezus 
volgen.” John en zijn vrouw laten zich dat jaar door 
diezelfde vriend dopen. Midden in de winter in het 
ijskoude water van het Zilverstrand in Almere. “Toen we daarna omhoogkeken, was de hemel bezaaid met sterren.”

Wonderen

Zijn zoektocht naar de Heer gaat verder in een klein groepje in huiselijke sfeer. Met enthousiasme wordt er door de groep gebeden voor ernstig zieken, ongewenst kinderlozen en er vinden geestelijke manifestaties plaats. Er gebeuren wonderen! “Het geestelijk leven werd zo werkelijk, dit was realiteit.”

Leerschool

De eens zo eenvoudige huiskring wordt een kerk. Voor John en zijn vrouw tijd om zich daaraan te ontworstelen. Samen met zijn vrouw wil hij zich eerst richten op een persoonlijke relatie met de Heer. “We waren als kinderen op een leerschool.” En in de ‘leegte’ werd hun relatie hechter. “We hoeven alleen maar te wandelen in de zegening van de Heer.”

Huiskerk

Maar niet alleen John en zijn vrouw zitten nu zonder samenkomst. “Vader, wat moet er met al die mensen gebeuren?”, bidt hij. En dat is het begin van hun eigen ‘huiskerk’ die twaalf jaar lang standhoudt. Een plek waar mensen met elkaar bidden en in geloof groeien.

Roeping

Op een dag zitten Shakila en John tegenover elkaar aan de tafel te werken. Dan ineens slaat John zijn laptop dicht, kijkt zijn vrouw aan en vraagt: “Gaan we nog meer geld verdienen of gaan we gehoor geven aan dat wat God in ons hart beweegt en Hem dienen door het hart van God bij de mensen te brengen? De kerk van binnen naar buiten.” Even hoopt hij dat zijn vrouw zegt: dat eerste, maar ze gaat voor het tweede.

“Hij riep me door die lantaarnpaal en het enige wat ik nu kan doen is mensen bemoedigen. De boodschap is wel aan ons, 
wij moeten schijnen.”